Contact Us
අපගේ බ්ලොග් අඩවියේ පළවන ලිපි සම්බන්ධයෙන් ඔබට යම් ගැටලුවක් හෝ යෝජනාවක් ඇත්නම් පහත විද්යුත් ලිපිනය හරහා අපව සම්බන්ධ කර ගත හැකිය.
Email:
sawindyamadhuwanthi85@gmail.com
හිම මිදුණු වීදියක ලියවුණු අසමසම මාතෘ ප්රේමය
1905 ජනවාරි 28 වන දින, නිව්යෝර්ක් නගරය සුදු පැහැති හිමෙන් වැසී තිබුණද, එම සුදෝ සුදු හිම තට්ටුව යට සැඟවී තිබුණේ දහස් ගණන් සංක්රමණිකයන්ගේ සුසුම් සහ වේදනාවන්ය. 20 හැවිරිදි සොෆියා, මැන්හැටන්හි වීදි කෙළවරක ගල් ගැසී සිටගෙන සිටියාය. ඇගේ දෑත් අතර සිටි මාස හයක ඇන්ටෝනියෝ බසිලිකෝ පුතු, දැඩි සීතල දරාගත නොහැකිව කෙඳිරිගාමින් සිටියේය. සොෆියාගේ වැරහැලි ගිය සායෙහි එල්ලී සිටි තුන් හැවිරිදි මරියා, තම මවගේ උණුසුම සොයමින් වෙව්ලමින් සිටියාය. එම මොහොතේ සොෆියාගේ දෑස්වල තිබුණේ හිස් බවකි. නමුත් ඒ හිස් බව පිටුපසින් ගිනිකන්දක් සේ දැවෙන අතීතයක වේදනාව සැඟවී තිබුණි. මීට මාස අටකට පෙර, සොෆියා සිසිලියේ සිට ඇමරිකාව බලා යාත්රා කළේ තම සැමියා වූ ජියාකොමෝ සමඟ අලුත් ජීවිතයක් ඇරඹීමේ උදාර බලාපොරොත්තුවෙනි. ඇය එනවිට අටමස් ගැබිනියකි. තම කුසෙහි වැඩෙන දරුවාට වඩා හොඳ අනාගතයක් ලබා දීම ඔවුන්ගේ එකම සිහිනය විය. නමුත් දෛවය ඇයට එරෙහිව කුරිරු විය. ඇය නිව්යෝර්ක් වරායට ළඟා වූ දිනයේම ඇයට ලැබුණේ මරණයේ පණිවිඩයකි. ජියාකොමෝ, උසැති ගොඩනැගිල්ලක පලංචියකින් ඇද වැටී එසැනින් මියගොස් තිබුණි. "තවත් එක් අසරණ සංක්රමණිකයෙක්" ලෙස සලකා ඔහු සේවය ක...
Comments
Post a Comment